میزان دسترسی به اینترنت در کشورهای جهان در سال ۲۰۲۵؛ ایران چه جایگاهی دارد؟
میزان دسترسی به اینترنت در کشورهای جهان در سال ۲۰۲۵؛ ایران چه جایگاهی دارد؟
اینترنت در دنیای امروز به یکی از زیرساختهای ضروری زندگی تبدیل شده است؛ از آموزش و ارتباطات گرفته تا تجارت، سرگرمی و دسترسی به خدمات عمومی، بخش بزرگی از فعالیتهای روزمره به شبکه جهانی وابسته است. بااینحال، دسترسی به اینترنت در کشورهای مختلف جهان همچنان تفاوت چشمگیری دارد و میلیاردها نفر هنوز امکان استفاده منظم از خدمات آنلاین را ندارند.
نقشه پیش رو، میزان استفاده از اینترنت در کشورهای مختلف جهان را بر اساس دادههای سال ۲۰۲۵ اتحادیه بینالمللی مخابرات (ITU) نمایش میدهد. در مواردی که آمار سال ۲۰۲۵ برای یک کشور در دسترس نبوده، از آخرین دادههای موجود، یعنی آمار سال ۲۰۲۴، استفاده شده است.
میزان استفاده از اینترنت در کشورهای جهان در سال ۲۰۲۵
آمارهای این بررسی نشان میدهند چه سهمی از جمعیت هر کشور در سه ماه گذشته از اینترنت استفاده کردهاند. بنابراین، ارقام ارائهشده صرفاً به معنای برخورداری از پوشش شبکه نیستند، بلکه میزان استفاده واقعی افراد از اینترنت را در یک بازه زمانی مشخص نشان میدهند.
برخی کشورهای جهان به سطحی نزدیک به دسترسی همگانی رسیدهاند. برای مثال، دانمارک با نرخ استفاده ۹۹.۸ درصدی و لوکزامبورگ با ۹۹.۱ درصد، در میان کشورهای دارای بالاترین میزان استفاده از اینترنت قرار دارند.
در سوی دیگر، وضعیت کشورهایی قرار دارد که بخش بزرگی از جمعیت آنها هنوز به اینترنت دسترسی ندارند. افغانستان با نرخ استفاده ۱۶.۱ درصدی یکی از پایینترین آمارهای جهان را ثبت کرده است. فاصله میان کشورهایی مانند دانمارک و افغانستان نشاندهنده عمق شکاف دیجیتال در جهان است.

چرا استفاده از اینترنت در بخشهایی از آفریقا کمتر است؟
یکی از مناطقی که همچنان با چالشهای جدی در زمینه دسترسی به اینترنت روبهرو است، جنوب صحرای آفریقاست. در برخی کشورهای این منطقه، کمتر از نیمی از جمعیت از اینترنت استفاده میکنند. برای نمونه، نرخ استفاده از اینترنت در نیجریه ۴۱.۲ درصد، در کنیا ۳۵ درصد و در زامبیا تنها ۲۹.۷ درصد گزارش شده است.
ضعف زیرساختهای مخابراتی و هزینه بالای اینترنت همراه از مهمترین عواملی هستند که گسترش دسترسی دیجیتال را در این کشورها دشوار میکنند. این مشکلات در مناطق روستایی و کمجمعیت شدت بیشتری دارند؛ زیرا ایجاد دکلهای مخابراتی، توسعه شبکههای ارتباطی و نگهداری تجهیزات در چنین مناطقی معمولاً هزینه بالایی به همراه دارد.
البته گسترش پوشش شبکه بهتنهایی برای حل این مشکل کافی نیست. حتی در مناطقی که امکان اتصال به اینترنت وجود دارد، ممکن است هزینه بستههای اینترنتی یا قیمت گوشیهای هوشمند برای بخش بزرگی از مردم قابلپرداخت نباشد.
به همین دلیل، کاهش هزینه دسترسی به اینترنت در کنار توسعه زیرساختهای ارتباطی اهمیت زیادی دارد. این موضوع یکی از عوامل کلیدی برای کاهش فاصله دیجیتال میان کشورهای ثروتمند و درحالتوسعه محسوب میشود.
شکاف دیجیتال در آسیا؛ همه کشورها شرایط یکسانی ندارند
قاره آسیا میزبان برخی از پیشرفتهترین کشورهای جهان از نظر دسترسی به اینترنت است. مالزی با نرخ استفاده ۹۸.۳ درصدی، سنگاپور با ۹۷.۴ درصد و کره جنوبی با ۹۶.۱ درصد، در میان کشورهای پیشرو این قاره قرار دارند.
بااینحال، وضعیت در تمام کشورهای آسیایی به همین اندازه مطلوب نیست. در هند حدود ۷۰ درصد و در فیلیپین ۶۷.۳ درصد جمعیت از اینترنت استفاده میکنند؛ ارقامی که فاصله قابلتوجهی با کشورهای پیشتاز منطقه دارند.
بر اساس گزارش انجمن جهانی ارتباطات سیار (GSMA)، حدود ۱.۲ میلیارد نفر در کشورهای درحالتوسعه منطقه آسیا و اقیانوسیه، با وجود آنکه در محدوده پوشش شبکههای تلفن همراه قرار دارند، همچنان به اینترنت متصل نیستند.
این آمار نکته مهمی را درباره شکاف دیجیتال آشکار میکند: وجود پوشش شبکه لزوماً به معنای استفاده گسترده مردم از اینترنت نیست. قیمت گوشیهای هوشمند و سایر دستگاههای دیجیتال، سطح سواد دیجیتال و هزینه خدمات اینترنت همراه نیز در میزان استفاده افراد از این فناوری نقش تعیینکنندهای دارند.
جایگاه ایران در میزان دسترسی به اینترنت
ایران نیز در این بررسی جایگاه قابلتوجهی دارد. بر اساس دادههای ارائهشده در این رتبهبندی، بیش از ۸۵ درصد جمعیت ایران از اینترنت استفاده میکنند. این رقم نشان میدهد بخش بزرگی از مردم کشور به شبکه جهانی متصل هستند و اینترنت به یکی از بخشهای جداییناپذیر زندگی روزمره آنها تبدیل شده است.
البته نرخ بالای استفاده از اینترنت بهتنهایی نمیتواند تمام ابعاد وضعیت ارتباطی یک کشور را مشخص کند. کیفیت اتصال، سرعت اینترنت، هزینه خدمات، پایداری شبکه و تفاوت دسترسی میان مناطق شهری و روستایی نیز از شاخصهایی هستند که برای ارزیابی وضعیت دیجیتال کشورها باید در نظر گرفته شوند.
اروپا و آمریکای شمالی؛ پیشتازان استفاده از اینترنت
کشورهای اروپایی به لطف زیرساختهای ارتباطی توسعهیافته، سرمایهگذاری در فناوری و سیاستهای حمایتی از گسترش ارتباطات، در میان مناطق پیشرو جهان قرار دارند. در بسیاری از این کشورها، اینترنت به بخش عادی و فراگیر زندگی روزمره تبدیل شده است.
در آمریکای شمالی نیز آمارها از سطح بالای استفاده از اینترنت حکایت دارند. نرخ استفاده از اینترنت در ایالات متحده آمریکا ۹۴.۷ درصد و در کانادا ۹۴.۴ درصد گزارش شده است. استرالیا نیز با ثبت نرخ ۹۶.۱ درصدی، در جمع کشورهای دارای سطح بالای استفاده از اینترنت قرار میگیرد.
با وجود این آمارهای قابلتوجه، حتی کشورهای توسعهیافته نیز با چالشهایی روبهرو هستند. تفاوت کیفیت و دسترسی به اینترنت میان شهرهای بزرگ و مناطق روستایی همچنان یکی از موضوعات مهم در سیاستگذاری ارتباطی این کشورهاست.
وضعیت آمریکای جنوبی؛ فاصله میان کشورهای پیشرو و سایر مناطق
آمریکای جنوبی نیز مانند آسیا و آفریقا از نظر میزان استفاده از اینترنت شرایط یکسانی ندارد. برخی کشورهای این منطقه توانستهاند بخش بزرگی از جمعیت خود را به اینترنت متصل کنند، اما در برخی دیگر هنوز محدودیتهای زیرساختی و اقتصادی مانع گسترش کامل دسترسی دیجیتال هستند.
شیلی با نرخ استفاده ۹۵.۶ درصدی و اروگوئه با ۹۲ درصد، از کشورهای پیشرو آمریکای جنوبی محسوب میشوند. در مقابل، کلمبیا با نرخ ۷۹.۴ درصدی در سطح پایینتری قرار دارد.
عوامل مختلفی در شکلگیری این تفاوتها نقش دارند. شرایط جغرافیایی، اختلاف سطح درآمد خانوارها و هزینه بالای توسعه زیرساختهای اینترنت پهنباند از جمله موانعی هستند که گسترش دسترسی به اینترنت را در بخشهایی از این قاره دشوار میکنند.
جمعبندی؛ شکاف دیجیتال همچنان یکی از چالشهای جهان است
آمارهای سال ۲۰۲۵ اتحادیه بینالمللی مخابرات نشان میدهند که اگرچه استفاده از اینترنت در بسیاری از کشورهای جهان به سطح بسیار بالایی رسیده است، اما شکاف دیجیتال میان مناطق مختلف جهان همچنان قابلتوجه است.
کشورهایی مانند دانمارک، لوکزامبورگ، مالزی و سنگاپور به سطحی نزدیک به استفاده همگانی از اینترنت دست یافتهاند؛ درحالیکه در بخشهایی از آفریقا و برخی کشورهای کمدرآمد، هنوز درصد زیادی از جمعیت به این فناوری دسترسی مؤثر ندارند.
وضعیت ایران نیز بر اساس دادههای این رتبهبندی، با نرخ استفاده بیش از ۸۵ درصدی، نشاندهنده حضور بخش بزرگی از جمعیت در فضای آنلاین است. بااینحال، برای کاهش شکاف دیجیتال در داخل کشورها و در سطح جهانی، تنها توسعه شبکه کافی نیست و باید به عواملی مانند قیمت اینترنت، دسترسی به ابزارهای دیجیتال و افزایش سواد فناوری نیز توجه شود.
در نهایت، دسترسی به اینترنت زمانی میتواند فراگیر و مؤثر باشد که علاوه بر فراهم بودن زیرساخت، استفاده از آن برای همه اقشار جامعه امکانپذیر و مقرونبهصرفه باشد.










