علمی

بیماری نقرس چیست؟ بیماری مفصلی که اکنون سراغ جوانان میرود

بیماری نقرس چیست؟ بیماری مفصلی که اکنون سراغ جوانان میرود

نقرس دیگر بیماری‌ای نیست که بتوان آن را تنها به سالمندان نسبت داد. در سال‌های اخیر، موارد ابتلا در میان افراد جوان نیز افزایش یافته و پژوهشگران بیش از گذشته در حال بررسی ارتباط این بیماری با مشکلاتی فراتر از درد و التهاب مفاصل هستند. یکی از موضوعاتی که توجه محققان را به خود جلب کرده، احتمال ارتباط میان نقرس و اختلال نعوظ در مردان است.

نقرس زمانی ایجاد می‌شود که میزان اسید اوریک خون افزایش پیدا کند و بلورهای اورات در بافت‌های بدن شکل بگیرند. تجمع این بلورها می‌تواند واکنش التهابی شدیدی ایجاد کند و به بروز درد، تورم و قرمزی در مفاصل منجر شود. اگرچه انگشت شست پا یکی از شایع‌ترین محل‌های بروز حمله نقرس است، پیامدهای این بیماری ممکن است تنها به مفاصل محدود نماند.

بررسی‌های انجام‌شده در سال‌های اخیر نشان داده‌اند که مردان مبتلا به نقرس ممکن است بیشتر از جمعیت عمومی با اختلال نعوظ مواجه شوند. این ارتباط احتمالاً به عوامل مختلفی مانند افزایش اسید اوریک، التهاب، مشکلات عروقی و بیماری‌های متابولیکی مربوط است؛ با این حال، هنوز نمی‌توان نقرس را علت مستقیم اختلال نعوظ در تمام بیماران دانست.

نقرس؛ بیماری‌ای که فقط سراغ سالمندان نمی‌رود

نقرس در گذشته به دلیل ارتباط تاریخی آن با رژیم‌ غذایی پرکالری و سبک زندگی مرفه، لقب «بیماری پادشاهان» را گرفته بود. امروزه اما مشخص شده است که این بیماری می‌تواند افراد در سنین مختلف را درگیر کند و افزایش موارد ابتلا در گروه‌های سنی پایین‌تر نیز مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است.

نقرس؛ بیماری‌ای که فقط سراغ سالمندان نمی‌رود

مبنای شکل‌گیری نقرس، افزایش اسید اوریک و تشکیل بلورهای اورات است. زمانی که این بلورها در اطراف مفصل تجمع پیدا می‌کنند، سیستم ایمنی بدن به آن‌ها واکنش نشان می‌دهد و التهاب شدیدی شکل می‌گیرد. نتیجه این فرایند معمولاً حمله‌ای ناگهانی همراه با درد شدید، تورم و قرمزی است.

 

در سال‌های اخیر، پژوهشگران همچنین به این موضوع توجه کرده‌اند که افزایش اسید اوریک و التهاب مزمن ممکن است با وضعیت عمومی سلامت بدن ارتباط داشته باشد. به همین دلیل، نقرس دیگر صرفاً یک بیماری مفصلی در نظر گرفته نمی‌شود و ارتباط احتمالی آن با سلامت قلب و عروق، کلیه‌ها و عملکرد جنسی نیز مورد مطالعه قرار گرفته است.

ارتباط نقرس و اختلال نعوظ چیست؟

یکی از موضوعات مهم در مطالعات جدید، بررسی رابطه میان نقرس و اختلال عملکرد نعوظ است. برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند مردانی که به نقرس مبتلا هستند، در مقایسه با افراد بدون این بیماری، بیشتر با اختلال نعوظ مواجه می‌شوند.

یکی از عواملی که ممکن است در این رابطه نقش داشته باشد، سطح بالای اسید اوریک در خون است. مرور شماری از مطالعات نشان داده است که افزایش اسید اوریک در برخی مردان مبتلا به نقرس و اختلال نعوظ مشاهده می‌شود. پژوهشی که در سال ۲۰۲۵ انجام شد نیز این ارتباط را در افراد ۲۴ تا ۴۹ ساله بررسی کرد و نشان داد افزایش اسید اوریک با افزایش احتمال اختلال نعوظ همراه بوده است.

با این حال، وجود چنین ارتباط آماری به‌معنای اثبات رابطه علت و معلولی نیست. مردان مبتلا به نقرس ممکن است هم‌زمان با عواملی مانند اضافه‌وزن، فشار خون بالا، دیابت یا بیماری‌های قلبی و عروقی نیز مواجه باشند؛ عواملی که خودشان می‌توانند خطر اختلال نعوظ را افزایش دهند.

به همین دلیل، پزشکان و پژوهشگران هنوز در حال بررسی این مسئله هستند که آیا افزایش اسید اوریک مستقیماً در ایجاد اختلال نعوظ نقش دارد یا بخشی از این ارتباط به بیماری‌های همراه و عوامل خطر مشترک مربوط می‌شود.

آیا اسید اوریک می‌تواند عملکرد نعوظ را مختل کند؟

اسید اوریک یکی از مهم‌ترین سرنخ‌هایی است که پژوهشگران هنگام بررسی ارتباط نقرس و اختلال نعوظ دنبال می‌کنند. در برخی مطالعات، هرچه سطح اسید اوریک بالاتر بوده، احتمال بروز اختلال نعوظ نیز بیشتر گزارش شده است.

برای مثال، در یک پژوهش روی افراد جوان و میانسال، افزایش سطح اسید اوریک با افزایش قابل‌توجه احتمال اختلال نعوظ همراه بود. البته چنین یافته‌ای هنوز به‌تنهایی نمی‌تواند ثابت کند که اسید اوریک عامل مستقیم ایجاد این مشکل است.

مطالعات آزمایشگاهی روی حیوانات نیز سرنخ‌هایی در این زمینه ارائه کرده‌اند. در برخی آزمایش‌ها، افزایش اسید اوریک با اختلال در عملکرد بافت‌های دخیل در نعوظ همراه بوده است. پژوهشگران احتمال می‌دهند این ماده از طریق تأثیر بر عملکرد عروق، التهاب و انقباض بافت‌های مرتبط با نعوظ بتواند در این فرایند نقش داشته باشد.

با وجود این یافته‌ها، هنوز مشخص نیست که کاهش سطح اسید اوریک به‌تنهایی می‌تواند اختلال نعوظ را در انسان درمان کند یا خیر. برای پاسخ دقیق به این پرسش، به مطالعات بالینی بیشتری نیاز است.

درمان نقرس می‌تواند روند بیماری را کنترل کند

برای کنترل نقرس، درمان معمولاً با هدف پایین آوردن سطح اسید اوریک و جلوگیری از تشکیل یا تجمع بیشتر بلورهای اورات انجام می‌شود. بسته به شرایط بیمار، پزشک ممکن است داروهای مختلفی را برای کنترل سطح اسید اوریک یا کاهش التهاب و درد ناشی از حملات تجویز کند.

کنترل نقرس معمولاً یک فرایند کوتاه‌مدت نیست. بسیاری از بیماران به پیگیری منظم و آزمایش‌های دوره‌ای نیاز دارند تا مشخص شود سطح اسید اوریک به محدوده موردنظر رسیده است یا خیر. با کنترل مناسب بیماری، بلورهای اورات می‌توانند به‌تدریج کاهش پیدا کنند و تعداد و شدت حملات نیز کمتر شود.

یکی از مشکلات رایج این است که بیمار پس از کاهش درد تصور می‌کند بیماری برطرف شده و مصرف دارو را کنار می‌گذارد. در حالی که نبود درد لزوماً به معنای از بین رفتن علت زمینه‌ای نقرس نیست. قطع یا تغییر دارو بدون نظر پزشک می‌تواند روند کنترل بیماری را مختل کند.

در صورت درمان‌نشدن یا کنترل نامناسب، تجمع طولانی‌مدت بلورهای اورات ممکن است به ایجاد توده‌هایی به نام توفوس در اطراف مفاصل و دیگر بافت‌ها منجر شود. در موارد بسیار نادر، رسوب اورات حتی در بافت‌های آلت تناسلی نیز گزارش شده است و در برخی موارد شدید ممکن است مداخله جراحی مورد نیاز باشد.

چرا نقرس در افراد جوان بیشتر دیده می‌شود؟

یکی از تصورات قدیمی درباره نقرس این است که این بیماری تقریباً فقط افراد سالخورده را گرفتار می‌کند؛ اما آمارهای جدید تصویر متفاوتی ارائه می‌دهند. پژوهشی در سال ۲۰۲۳ افزایش شیوع نقرس را در گروه سنی ۱۵ تا ۳۹ سال گزارش کرده است.

اضافه‌وزن یکی از عوامل خطر مهم نقرس محسوب می‌شود، اما نمی‌توان افزایش موارد ابتلا در افراد جوان را تنها به وزن بدن نسبت داد. الگوی غذایی، مصرف الکل، کم‌تحرکی، برخی بیماری‌های متابولیکی، عوامل ژنتیکی و بعضی داروها نیز می‌توانند بر سطح اسید اوریک و خطر ابتلا تأثیر داشته باشند.

همین مجموعه عوامل باعث شده است نقرس در برخی افراد جوان نیز دیده شود؛ بنابراین سن پایین نباید باعث شود علائم مشخص این بیماری نادیده گرفته شوند.

از سوی دیگر، تصویر قدیمی نقرس به‌عنوان بیماری ناشی از پرخوری یا سبک زندگی اشرافی نیز می‌تواند باعث شود بعضی افراد اهمیت آن را دست‌کم بگیرند. در حالی که نقرس یک بیماری پزشکی واقعی است و در صورت کنترل‌نشدن می‌تواند به مفاصل و سلامت عمومی فرد آسیب برساند.

علائم نقرس که باید جدی گرفته شوند

حمله ناگهانی درد مفصل یکی از مشخص‌ترین نشانه‌های نقرس است. این درد معمولاً در مدت کوتاهی شدت می‌گیرد و اغلب مفصل انگشت شست پا را درگیر می‌کند، هرچند مفاصل دیگری مانند مچ پا، زانو، انگشتان دست و مچ دست نیز ممکن است گرفتار شوند.

 

مفصل آسیب‌دیده معمولاً متورم، قرمز و گرم می‌شود و حساسیت آن به لمس افزایش پیدا می‌کند. شدت درد گاهی به حدی است که تماس یک لباس یا ملحفه با محل التهاب نیز می‌تواند برای فرد بسیار آزاردهنده باشد.

علائم نقرس که باید جدی گرفته شوند

 

حمله نقرس ممکن است چند روز ادامه داشته باشد و سپس به‌تدریج فروکش کند. با این حال، تکرار حملات بدون درمان مناسب می‌تواند در طول زمان به آسیب مفصل و تجمع بیشتر بلورهای اورات منجر شود.

ایجاد توده‌ها یا برآمدگی‌های سفت زیر پوست در اطراف مفاصل، انگشتان یا حتی گوش‌ها نیز می‌تواند نشانه تشکیل توفوس باشد. این توده‌ها معمولاً در اثر تجمع طولانی‌مدت بلورهای اورات ایجاد می‌شوند.

اگر فردی بارها دچار درد و تورم ناگهانی مفاصل می‌شود، سابقه افزایش اسید اوریک دارد یا با علائم مشابه نقرس مواجه شده است، بهتر است برای تشخیص دقیق به پزشک مراجعه کند. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب می‌تواند به کنترل بیماری و کاهش احتمال آسیب‌های طولانی‌مدت کمک کند.

جمع‌بندی نهایی

نقرس دیگر بیماری مخصوص سالمندان نیست و شواهد موجود نشان می‌دهند که افراد جوان نیز می‌توانند به آن مبتلا شوند. افزایش سطح اسید اوریک و تجمع بلورهای اورات در بدن، عامل اصلی این بیماری است و می‌تواند حملات دردناک و التهاب شدید مفاصل را به همراه داشته باشد.

پژوهش‌های جدید همچنین ارتباطی میان نقرس، افزایش اسید اوریک و اختلال نعوظ پیدا کرده‌اند. با این حال، این ارتباط هنوز به‌طور کامل مشخص نشده و نمی‌توان گفت نقرس یا اسید اوریک بالا به‌تنهایی علت مستقیم اختلال نعوظ در همه مردان هستند. عوامل دیگری مانند مشکلات عروقی،سلامت قلب، دیابت، اضافه‌وزن و اختلالات متابولیکی نیز ممکن است در این رابطه نقش داشته باشند.

کنترل منظم سطح اسید اوریک، پیگیری درمان و توجه به علائم بیماری اهمیت زیادی دارد. حملات مکرر درد، تورم ناگهانی مفاصل و ایجاد توده‌های سفت اطراف مفاصل یا گوش‌ها از نشانه‌هایی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. در نهایت، تشخیص و درمان به‌موقع نقرس نه‌تنها می‌تواند تعداد حملات و آسیب مفصلی را کاهش دهد، بلکه به پزشک کمک می‌کند سایر عوامل خطر مرتبط با سلامت عمومی و عملکرد جنسی بیمار را نیز بررسی کند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا