فاصله سدهای اصلی کشور تا مرز خشکی کامل چقدر است؟
ذخایر آبی پشت سدهای کلیدی کشور با کاهشی شدید روبرو شدهاند؛ بهگونهای که برخی از سدهای مهم، کمتر از ۱۰ درصد از ظرفیت خود را پر دارند. در ادامه، تحلیلی از وضعیت بحران آب و تازهترین گزارشها در خصوص سطح ذخیره آبی سدها ارائه میشود:
بررسیهای مقایسهای وضعیت ذخیره آب سدهای اصلی کشور، که در قالب نموداری بین آبان سال ۱۴۰۳ و آبان سال ۱۴۰۴ (به ترتیب ستونهای آبی و قرمز) مشخص شده است، نشاندهنده یک بحران آبی جدی و گسترده است. تقریباً تمامی سدهای مهمی که دادههای آنها منتشر شده، در سال جاری (۱۴۰۴) با کاهش چشمگیری در سطح آب نسبت به سال گذشته مواجه هستند.
سدهایی نظیر امیرکبیر (کرج)، لتیان و بهویژه سد دز با افت فاجعهباری در میزان ذخیره آبی دستوپنجه نرم میکنند. وضعیت بحرانی در سدهایی مانند داراب نیز مشاهده میشود که عملاً ذخیره آبی آنها به حجم مرده یا نزدیک به صفر رسیده و در آستانه خشکی کامل قرار گرفتهاند. بر اساس گزارشهای موجود، این شرایط نتیجه کاهش شدید بارندگیها (که در برخی مناطق به نزدیک ۱۰۰ درصد میرسد) است و نشان میدهد که بسیاری از سدهای کشور کمتر از ۱۰ درصد آب دارند؛ یک زنگ خطر بزرگ برای تأمین آب شرب و کشاورزی مناطق وابسته به این منابع.
سدهای تأمینکننده آب تهران نیز در شرایط حادی قرار دارند. کاهش شدید سطح آب در سدهای امیرکبیر، لتیان و ماملو، تهدیدی جدی برای پایتخت و نواحی اطراف آن محسوب میشود. برای مثال، ذخایر این سدها در آبان ۱۴۰۴ تنها بخش بسیار کوچکی از حجم آبی را در اختیار دارند که در مدت مشابه سال قبل وجود داشت. افزون بر تهران، سدهای حیاتی دیگری همچون سفیدرود (گیلان) و دز (خوزستان) نیز با افت قابل توجهی در حجم ذخایر روبرو شدهاند.
